Laura’s vakantie column: Weggelopen…

Laura’s vakantie column: Weggelopen…

Het regent pijpenstelen en ik hoor hele luidruchtige kikkers buiten, die zo veel kabaal maken dat ze de niet zo hele goeie house die de Thai draaien, omdat ze denken dat toeristen dat leuk vinden, gelukkig overstemmen.

Het gaat goed met mij, na hevige aanvallen van schuldgevoel en heimwee…(de tropen kunnen heel idyllisch maar ook opeens heel “apocalyps now” zijn….palmbomen kunnen opeens heel monsterlijk wuiven tegen paarse luchten die in plaats van mooi opeens misselijkmakend kunnen zijn) heb ik besloten me over te geven aan mijn plan heel lang heel ver van huis te zijn.
Ik ben blij dat ik mezelf de tijd geef om veel te lezen. Wonderlijk toch lezen, je leest letters, die komen in je hoofd, veranderen je blik op de wereld die jij weer een beetje kan veranderen op jouw beurt. Ik neem me voor veel veel veel te lezen, over de wereld te weten, zodat ik dit seizoen niet zo’n emotionele roofbouw hoef te plegen om mijzelf.

Ben eergisteren  weggelopen uit het meditatie centrum, na twee dagen al, voelde me wel wat slecht tegenover Aung San Suu Kyi, die prachtige vrouw die in Birma in huisarrest zit en waar ik nu langzaam aan verslingerd raak omdat ik veel over haar lees.
En toen voelde ik me stom dat ik me slecht voelde, tegenover haar, dat stomme Christelijke schuldgevoel altijd. Ik weet niet of het Christelijk is, maar zo voelt het wel. Als een restje van een echo van een visie die ik zelf niet eens meer ken. Ik keek de onaangedane stenen Boeddha die voor mij zat te mediteren diep in de ogen en besloot me van dit schuldgevoel te ontdoen door de gedachte toe te laten “ik KAN weglopen dus waarom zou ik het laten!” Voor Aung San Suu Kyi? Zij heeft heel wat jaren opgesloten gezeten maar dat was voor haar volk, het is niet zo dat het lot van een heel volk ervan afhangt of ik al dan niet op dat kussentje blijf…of nou ja het lot van het publiek hangt er misschien een heel klein beetje vanaf, maar het is voor hen ook wel eens rustig als ik het ook niet weet…
Weggelopen dus en zonder spijt.

Andere berichten

Nieuwsbrief