Gastenboek

132 reacties op “Gastenboek”

  1. Henk Broekhuizen schreef:

    Indertijd met fam Liefhebben van je meegemaakt en daarna het boek aan zeker 15 boekjes daarvan aan vrienden gegeven. Nu net in Utrecht met fam en drie vrienden gevolgd. Geweldig! Wij spraken elkaar daarna over de Heilige Strijd van Beatrice De Graaf… daarin herken ik elementen uit de optreden. “Nee is niet genoeg” van Naomi Klein is ook in lijn met je voorstelling. Alleen kunnen we niet zoveel, maar een virus zoals jij verspreid is niet zo erg. Ik kreeg net nog twee gratis kaartjes voor WIJ via Filosofie Magazin… ik stuur nog meer mensen op je af. Ga door met je optredens..
    In de kerk hadden we thema dienen en waste de dominee een aantal kinderen de voeten. Wellicht ook iets voor in het Theater…om autochtonen de allochtonen de voeten te laten wassen en niet de oren.

    Henk

  2. Lotte schreef:

    Beste Laura,

    Ik heb net Liefhebben gelezen en vond een prachtig boek. Wij geef ik zaterdag cadeau aan een vriendin, maar zorg dat ik de eerste ben die het mag lenen zodra ze m uitheeft. Ik ga snel een kaartje voor een van je voorstellingen kopen want ik vind je een groot talent en word heel blij van je werk. Zo intelligent, grappig en liefdevol. Ik hoop dat er snel weer een boek uitkomt en dat veel mensen je boeken gaan lezen. Ik zal ze zo vaak mogelijk cadeau doen.

    Liefs Lotte

  3. Fons Vandormael schreef:

    Geachte mevrouw van Dolron

    ik heb jou in Oostende ontmoet bij de voorstelling Wij. Het heeft een grote indruk op mij gemaakt, omdat ik ook zelf met dit thema bezig ben.
    Ik heb jou daar ook beloofd dat ik op zoek zou gaan naar de tekst van jouw voorstelling Iemand zal het dan moeten doen.
    Ik heb die tekst teruggevonden en zou hem jou graag bezorgen, maar ik kan deze file hier niet uploaden.

    Als u mij een e-mailadres bezorgt, dan stuur ik hem door, met nog wat commentaar bij de voorstelling van Wij.

    Hartelijke groet

    Fons Vandormael

  4. Lerrie Grooten schreef:

    Hoi Laura,

    Bij deze stuur ik je een twee minuten dank e-mail. Dat komt uit de positieve psychologie. Ik stuur elke dag naar iemand anders zo’n e-mail. Ik doe het al een jaar en wil het de rest van mijn leven elke dag blijven doen. Het is erg goed voor mijn succes, geluk en gezondheid en ik maak er elke dag iemand blij mee. Voor meer informatie zie mijn site:

    http://findyourselfamomenttogrow.nl/dankmail.html

    Ik heb je gezien op donderdag 24 november 2016 in de lux Nijmegen zie foto als bijlage. Ik heb na afloop van de voorstelling met je gesproken. Ik was degene in korte broek en t-shirt.

    Ik wil je bedanken voor de voorstelling! Ik vond het erg leerzaam. Ik vond het erg interessant om eens na te denken wie wij nou als Nederlanders zijn. En je hebt gelijk. Het is heel moeilijk om iedereen in een groep te plaatsen. Toch is het denk ik wel waardevol. Ik vond dat je het erg goed bracht en dingen in andere perspectieven zetten. Ik vond het erg goed dat je zei dat ongeluk erg waardevol kan zijn, omdat je dan beter weet wat je niet wil. Ook vond ik het verhaal over socrates en de gifbeker erg sterk en het verband met keuzestress. Dat laat zien denk ik dat we ons zelf af en toe te serieus nemen. Dankzij jou verhaal zullen mensen anders naar zichzelf en de maatschappij gaan kijken denk ik. Ik vond het ook een mooi indirect compliment van jou dat je 20 jaar moet mediteren om niet te kunnen denken en je geest onder controle te kunnen krijgen.. Ik weet niet precies wat de tijd daarvoor is, maar ik had het zelf na een jaar lange elke dag yoga/meditatie doen al en heb het nog steeds. Mijn normale bewustzijn in een stille ruimte is eigenlijk een stille geest.

    Ook vond ik het erg mooi dat je best wat zelfspot had en ik vond het bijzonder dat je zo uitgebreid de tijd nam om na te praten met al het publiek wat allemaal naar je toe kwam na afloop van de lezing. Ook vond ik je stem erg leuk om naar te luisteren.

    Ik wens je succes met je verdere voorstellingen en met je zwangerschap!

    Groetjes,

    Lerrie Grooten 29 jaar socioloog Nijmegen

  5. Ilse schreef:

    Beste Laura,

    Gisteren kreeg ik van een vriend je boekje ‘liefhebben’. Hij had het gelezen en wilde het aan iedereen geven. En zijn man ook. Ik wil het ook aan iedereen geven, omdat ik het gevoel heb dat ik weer een beetje beter begrijp wat liefhebben is. En ik begrijp mezelf er beter door. Dankjewel! Ik vind het heel mooi.

    Groetjes van Ilse

  6. Ellen van de Gruiter schreef:

    Beste Laura, Ik was gisteren bij je optreden in de Geertekerk in Utrecht.Het was prachtig wat je vertelde. Alleen één ding was jammer: ik zat op rij 2 aan de zijkant maar kon je vaker niet goed verstaan. Vanwege de akoestiek in de kerk natuurlijk. Maar toch… erg spijtig. Je tekst aan het eind van de avond ging echt te snel om te kunnen verstaan. Ik ben aan één kant doof, maar zat met mijn goeie oor naar je toe. Zijn er betere microfoontjes?
    Hartelijke groet, Ellen

  7. Gerard Remmerswaal schreef:

    Hoi Laura, ik was gisteren bij je voorstelling. Wist je dat de Milka zin uit de inauguratierede van Paus Franciscus komt? Ik heb toentertijd de hele inauguratie live bekeken en alleen en juist dát zinnetje raakte me en is me bijgebleven. Groet …

  8. Joanne schreef:

    Lieve Laura,

    Dat durf ik te zeggen omdat ik Liefhebben heb gezien en omdat het zo heerlijk allitereert. Ik moet je even vertellen waarom deze voorstelling zo’n therapeutische invloed op me heeft. En ik wil je graag iets teruggeven omdat jij je ziel ook op het podium uitsmeert. (note: is uitsmeren oneerbiedig? Dat doe je eigenlijk met een fabriekachtige smeerworst op een droge boterham.. zo bedoel ik het niet)

    Mijn wezen komt samen in de zaal omdat jij met je zachte ware woorden het kleine meisje in mij roert. In mij woont ook een krachtige, stoere, ietwat ongevoelige vrouw die ook graag toneel speelt. Zij is enorm onder de indruk van je. Dat kleine meisje is een beetje bang voor deze krachtige vrouw. En de krachtige vrouw vindt dat kleintje maar een doetje. Maar tijdens je voorstelling omarmen ze elkaar en voel ik me één.

    Ik hoop niet dat dit te wollig klinkt (dit is de krachtige vrouw die spreekt).
    Dankjewel.

    Vrede.

  9. Frouwien Schoonhoven schreef:

    Laura,
    In Bovenkarspel naar de voorstelling over de liefde geweest.Een unieke ervaring: zonder muziek, stiltes en diepdoordacht en soms o zo herkenbaar. Niet makkelijk.
    Bedankt en ik wens je heel veel liefde voor en van je ‘kind op komst’
    Frouwien Schoonhoven

  10. Dirk de Vries schreef:

    Lieve Laura,

    Ik was afgelopen week bij liefhebber in Oostblok in amsterdam met mijn zus.
    Ik zit momenteel in een heftige emotionele periode in mijn leven maar die door muziek en theater energie vooruit heeft.

    In oktober bij Wij was mijn eerste Dolron ervaring .Ik was diep geroerd.
    Liefhebber is tonen hoe lastig de eenvoudige schoonheid van liefde kan zijn.

    En je boek op de leestafel.
    Ik ben dankbaar.

    Warme groet,

    Dirk de Vries

  11. Ilse Neyrinck schreef:

    Lieve Laura,

    Ik sluit me volledig aan bij Inge. Ik kreeg het boek van een vriendin te leen zonder dat ik erom gevraagd had. Ze zei Jij MOET dit boek lezen… Ik heb het verslonden, soms zo gulzig naar de woorden dat ik een paar lijnen terug moest omdat ik te snel las… en ik kon het pas uitlezen en teruggeven nadat ik het voor mezelf gekocht had. En ik heb ook meerdere exemplaren gekocht want ik wil het aan iedereen cadeau doen…

  12. Inge Lerno schreef:

    Laura

    Dank voor je boek “Liefhebben”.
    Zo hartverwarmend!
    Ik heb meteen 10 exemplaren gekocht…om uit de delen aan de wereld rondom mij.

    Inge

  13. Mariet van Beurden schreef:

    Hallo Laura,
    Na je voorstelling Liefhebben in Alkmaar heb ik je boek gekocht voor mijn zus. Zij was zo geraakt door je tekst, dat zij er stukje van heeft voorgelezen tijdens de winterdriedaagse van het Centrum voor Zelfbezinning, waar zij een inleiding hield. En zo raken anderen weer geinspireerd en worden tot denken aangezet. Mooi toch? groet Mariet

  14. phyllis ferwerda schreef:

    beste Laura,
    ik was gisteren met mijn 13-jarige dochter en haar vriendin in Den Haag. Wij waren, – zoals ik je vertelde -, zeer ontroerd en aangeraakt, en hebben nog lang doorgepraat over je voorstelling. Zo goed dat wat je zegt, en wat een mooie vorm; juist kiezen voor de kwetsbaarheid, en het laten zien van de rafelrandjes.
    Vanavond luister ik naar het interview dat mijn man Lex Bohlmeijer met de Vlaamse schrijver en psychiater Dirk de Wachter had. Vanaf morgen te luisteren op ‘de Correspondent’. Wellicht heb je tijd om te luisteren; ik weet bijna zeker dat het tot je zal spreken. ga zo door! En veel geluk met je nieuwe kindje.

  15. Nico van Hal schreef:

    1 december 2016: een dag om naar terug te verlangen..

  16. Leonore Hatt schreef:

    Beste Laura, afgelopen vrijdag 18-11 naar Wij geweest in Haarlem. Boeiende stand-up Filosofie. Het zou mooi zijn om je voorstelling niet alleen in theaters te brengen, maar ook in kerken, opleidingen voor… etc. etc. Dan groter bereik wellicht en andere of zelfde maar qua leeftijd en achtergrond andere WIJ groep die er ook notie van kan nemen. Want het is goed!
    Zou hem wel ietwat inkorten, merkte dat mijn aandacht ietwat verslapte door de duur. Niet erg lang hoor overigens. Succes verder, Oh ja waar kan ik je tekst aanschafffen?

    hartelijk groet,
    Leonore Hatt

  17. Muzeyyen Colak-Uysal schreef:

    Hallo Laura,

    Per toeval heb ik het stukje dat je voorlas bij Brainwash Festival gehoord. Stil werd ik ervan, zo mooi, zo waar, zo menselijk. Ik zou het graag met vrienden willen delen, maar ik kan noch een filmpje, noch het stukje terugvinden.
    Is er een mogelijkheid om het nog terug te zien/lezen/luisteren?
    Bij voorbaat dank.

  18. Bram schreef:

    Genoten!
    Dank je Laura voor je kwetsbare inkijk in ons kwetsbare wij. Dat we vluchtelingen niet goed kunnen net helpen omdat we zelf op de vlucht zijn… Hoe waar!
    Het triggerde mij toen je twee keer meldde dat anderen voor jou hadden vastgesteld dat God (helaas) dood is. Dat paste voor mijn gevoel niet bij jou. Anderen napraten. Extra jammer, omdat ik zelf juist ervaren heb hoe via God een onuitsprekelijke groot en inclusief WIJ mijn leven is binnen gekomen. In de vorm van een zij.
    Magistrale slotzin overigens!

  19. Michel schreef:

    Raak!

    Afgelopen vrijdag in de Frascati toevallig je verhaal mogen aanhoren (ik kende je niet en wist eigenlijk niet waar ik heen ging – dank mams). Hoe gaan we om met de grote wij? Ik vind de ‘kleine-wij’ (kids en relatie) al lastig genoeg, dus laat staan het groter verband. Hoe geef je daar vorm aan? Al is het maar om het voor onze kinderen leefbaar te houden en ze voor te bereiden. Ik pikte het volgende op: eer en wees dankbaar voor de offers van mensen voor ons, vier diversiteit, scheid zin en onzin, groei langzaam, en blijf je inzetten voor de ‘goede’ zaak. Dank.

  20. Ruth Van de steene schreef:

    Dank je dank je dank je Laura.

    Weer heel erg genoten van je voorstelling vanavond.

    Als het zelfbewustzijn wat minder klein was geweest, was ik op het einde van de voorstelling uit mijn stoel geveerd. Bleek achteraf ook het geval te zijn bij mijn twee vriendinnetjes. Je hebt een staande ovatie van ons te goed!

    Tot de volgende, tot altijd,

    Veel liefs

  21. emmy schreef:

    LAURA

    Was vanavond in castellum en heb genoten van je voorstelling! Zo herkenbaar!
    Als het aan mij had gelegen was het nog een uur stil en donker gebleven om te overdenken! Bedankt!

    Emmy
    Ps je mag komen logeren…….

  22. Corien schreef:

    Gisteren in de kleine komedie gelachen en gehuild. Wat raakte de kleine kraam me, tranen die al lang waren opgedroogd stroomde met een mooi gevoel weer over mijn wangen. Het lief hebben van iets wat niet (meer) is. Het denkbeeldige doorgeef luik want er is zo veel liefde te geven. En de ontdekking voor mij dan althans dat je die liefde op zoveel andere manieren kan geven en wat gisteren nog zoveel meer inspiratie bronnen gaf. Dank je wel.

  23. Melchert visser schreef:

    Mevrouw van Dolron, u bent een lieverd. En opeens herinner ik mij iets, mijn moeder vroeg mij altijd: “wat ben je van je moeder?” En dan moest ik natuurlijk zeggen: “een lekkere lieve schat”. Toen ik dat rond een jaar of 10 niet meer wilde zeggen, maakte ze mij midden in de nacht enigszins wakker, en vroeg ze het dan. Slaapdronken antwoordde ik dan: “een lekkere lieve schat”. Dat is liefde. Bij deze bent u een lekkere lieve schat.

  24. grace schreef:

    Ik zat te denken; Een dvd zou je moeten uitbrengen! Volgend jaar t.g.v. valentijnsdag laten uitkomen.
    Je boek lag niet eens in de winkel in Enschede, maar morgen haal ik mijn bestelling; eentje voor mijn lief en 2 kadootjes. Heerlijk, word ik blij van!

  25. René schreef:

    Vanuit Rosmalen helemaal naar Amersfoort voor een geweldige voorstelling. We hebben nog uren na zitten praten in de foyer en in de auto naar huis. Het heeft heel wat losgemaakt bij me. Ik ontdek veel meer de liefde om me heen waar ik normaal aan voorbij loop. Daar ben ik je zeer dankbaar voor. Na 40 jaar huwelijk weer verliefd op mijn vrouw. Dat is ook ware liefde.

  26. Paul Blom schreef:

    U was aangedaan toen U vertelde in Orpheus (21/01/2016) dat de ‘vader’ van een weeshuis vrijwillig meeging met zijn Joodse weeskinderen toen zij in de oorlog werden afgevoerd. U moest een lange stilte laten vallen.
    Al die tijd wilde ik opstaan om een ‘aanvulling’ te geven, maar ik durfde niet. Daarom nu alsnog … want het was die dag namelijk precies 73 jaar geleden dat hier “Het Apeldoornsche Bosch” werd ontruimd, een Joodse inrichting voor psychiatrische patiënten. Sommige verplegers vluchtten, anderen gingen vrijwillig mee in de trein naar Auschwitz tezamen met 1200 patiënten.
    Die middag had juist de jaarlijkse herdenking plaatsgehad.

    Paul Blom.

  27. Catelijne Elzes schreef:

    Wat een feest gisteren in de Griffioen. Prachtige voorstelling, geweldige zinnen, mooie gedachten, trefzekere woorden en een boel inspiratie. (Ik moet toch eens achter Andy Warhol aan, ook al mag ik hem niet;) Mijn man auditie laten doen is nu (hopelijk) verleden tijd. Ik was na jouw voorstelling in ieder geval weer vol van liefde!

  28. Victor de Brabander schreef:

    Hey Lau, wat heerlijk om je weer eens te zien en te horen. Heb erg genoten van je voorstelling. Vic

  29. jankie schreef:

    Ik zou het leuk vinden als je een keer komt logeren.
    Liefs,
    Jankie

  30. elke janssen schreef:

    schoon, gisteren in Tongeren, schoon, merci ! veel gekke liefde vandaag en morgen en overmorgen en daarna

  31. Vincent Vanderper schreef:

    Blij dat ik u gisterenavond persoonlijk kon bedanken. Het was een voorrecht erbij te zijn. Alle achting!

  32. Gerrit Vennema schreef:

    Geschreven n.a.v. je voorstelling “Liefhebben” (op 8/12/15 in Den Haag). Dank daarvoor!

    IS DE LIEFDE

    Vluchtig als wolken
    taai als klei

    Streng als een meetlat
    een speels ballonnetje

    Wild als november
    teder als mei

    Stil als een rouwkaart
    luid als een snoepkraam

    Lang als een echo o-o
    breed als je armen

    Trouw als een loopstok
    een kussen, zo lui

    Oud als de dageraad
    nieuw als vanmiddag

    Sterk als de dood
    warm als het leven

    Gerrit Vennema

  33. Henri schreef:

    Hallo Laura,

    11 December ben ik met mijn grote twintigers liefde naar je voorstelling geweest. Zij heeft nog even met je staan praten na afloop. Ik wilde daar niet bij gaan staan, was nog sprakeloos, maar wil je bij deze wel laten weten dat ik het een prachtige voorstelling vond. Grappig, ontroerend en bijzonder. Een ander genre. Mooi hoe je zo kwetsbaar en tegelijkertijd zo krachtig je verhaal doet en de mensen raakt waar de verhalen samenkomen. Ik heb mijn emailadres na de voorstelling al doorgegeven en hoop daarmee op de hoogte blijven van wat je doet. Met liefde, Henri

  34. Aaltje schreef:

    Lieve Laura,

    Ik was 11 december bij je in Den Haag en begon spontaan te klappen (het werkte wat verstorend, sorry) toen je aan het begin je voornemen uitsprak om ons in een ‘positieve liefdesspiraal om hoog te liften’. Jij zei toen tegen mij dat de intentie alleen niet voldoende was voor applaus, dat daarmee tot het einde gewacht moest worden. Je hebt je intentie om mij nog meer liefde te laten zien en voelen volledig en boven mijn verwachting krachtig en kwetsbaar waargemaakt. Dankjewel! En ik blijf bij mijn besluit om je (al) applaus te geven voor je intentie. Liefde zit hem voor mij juist in de intentie, want ongeacht de uitkomst, als het met liefde is gegeven is het een staande ovatie waard. En dat is jouw voorstelling.

  35. Jelle schreef:

    Lees hier mijn beleving van de voorstelling: http://www.theaterblog.jelle201.nl/?p=1034.

  36. Griet schreef:

    Beste, ik ben geïnteresseerd in de tekst van de voorstelling Liefhebben. Ik heb begrepen dat die wordt uitgegeven?
    Groet

  37. els schreef:

    lieve Laura .. ook ik zou mijn hoofd op uw schouder willen leggen… en dan zouden we niets zeggen … een logeerpartijtje …;) ik zag u een ganse tijd geleden op de try out in Gent (de Vooruit) en ik was verkocht …. bijna twee jaar later moest mijn 18 jarige zoon drie cultuurvoorstellingen bijwonen voor zijn studies .. ik overhaalde mijn gezin van vier in een avond “liefhebben” .. ze waren een ietsie sceptisch , niet te veel 😉 Mijn zonen (18 en 16) waren ontroerd , ogen werden geopend gesprekstof a volonte op weg naar huis .. wij waren in de voorstelling te Moorsele alwaar die dame wel heel snel na het doven van de lichten begon te klappen , BAM wat een kater (ik denk dat zij niet goed had geluisterd de laatste vijf min en klapte omdat het licht uitging en ze er gewoon vanuit ging dat het afgelopen was …) .. ik wilde nog even blijven zitten , alles in me opnemen, bezinken, bezinnen .. maar neen hop lichten aan klappen en weg … jij leerde ons om dat te aanvaarden en voor die dame te klappen (maar ik deed het niet met plezier ) en het heeft tot deze morgen geduurd om die dame te “vergeven” haha ik huilde nu en dan en wilde nu en dan roepen, maar ja haha dat is zo waar ! ik wilde jou na de voorstelling omarmen … een kankerlijdende vroedvrouw ben ik .. kan je nagaan hoe dicht jij op mijn huid zat …. je hebt mijn kinderen beroerd , zelfs mijn man was er stil van … we zien jou graag ! succes !!

  38. trijnie smit schreef:

    Ik was bij de voorstelling in Zwolle. Wat een bijzonder begin van je voorstelling. Zo open, prachtig. Zelden meegemaakt. Mooie woorden en gedachtes die zo waar zijn (maar je moet verder leren kijken )Dat probeer ik nu.
    Dank je wel voor de mooie inzichten.
    Ook heb je me vaak laten lachen en glimlachen en bijna huilen.
    Maar dat zie ik nu ook als lekker warm water op je wangen.

  39. Aad schreef:

    Wat een prachtige voorstelling vanmiddag. Mooie teksten en een toneelbeeld dat precies goed was om de emotie aanraakbaar te maken.
    Bedankt.

  40. Marella schreef:

    Wat was het een bijzondere voorstelling vanmiddag! Veel mooie, ware woorden en zo kwetsbaar en met zoveel liefde! Maar ook de stiltes waardoor ik tot mezelf kwam en merkte hoe jouw woorden over liefde mij raakten. Bedankt!

  41. Lars schreef:

    Beste Laura,

    Afgelopen vrijdag mocht ik bij je in de zaal zitten bij Ins Blau. Naast dat ik het een mooie belevenis vond, heb ik misschien ook veel geleerd – dit weet ik nooit zo goed, of dat ik echt iets geleerd heb of dat ik maar denk dat ik dingen beter begrijp. Dit moet nog maar gaan blijken, lijkt me, maar oefenen kan geen kwaad. Vandaar een kleine bijdrage nu:

    Iemand ervan weerhouden een fout te gaan maken, dat is liefhebben. Net zoals iemand die fout te laten maken.

    Dank en groet,

    Lars

  42. Blossoming Flower schreef:

    Lieve Laura,

    Tijdens de voorstelling wilde ik je heel erg graag persoonlijk bedanken, met natte wangen en een open hart heb ik gisteravond naar je zitten kijken. Maar zoals je al zei kwam ik al gauw terug in de buitenwereld, waardoor het bedanken nu maar op deze manier moet.
    Dankjewel, jouw woorden hebben mij moed ingesproken, nu nog kijken of ik moedig genoeg ben geworden.

    Heel veel liefs.

  43. Susanne schreef:

    Bijzondere Laura,

    Net in LUX Nijmegen je voorstelling bij mogen wonen. Deze avond was een surprise voor mij, een cadeau voor mijn verjaardag vandaag. En wat voor eentje!
    Je hebt me ‘aangeraakt’… Dankjewel voor deze prachtige avond.

  44. Gèrina schreef:

    Laura, bedankt voor je woorden en je kwetsbaarheid. Ik voelde de liefde stromen en weet/wist dat liefde meer wordt, groter groeit, vermenigvuldigd, als we geven, loslaten en ons kwetsbaarbaarheid tonen. Ik was ontroerd. Tranen van warmte biggelden over m’n wangen.
    Warme groet.

  45. Annemie schreef:

    Ik was gisteren bij je voorstelling ‘ de liefde’
    Het was heel bijzonder en bijzonder raak. Dankjewel.

  46. Nicole schreef:

    Lieve Laura,
    Dank voor de heerlijke voorstelling van afgelopen donderdag in Utrecht.
    Ik heb ademloos geluisterd, werd volledig ondergedompeld in jou en je verhaal. Zo volledig dat nadenken over waarom jouw voorstelling nu zo goed werkt, dat achter de ogenschijnlijke eenvoud een heel intelligent uitgedacht plan zat, pas lukte toen deze afgelopen was. Iets beschouwen gaat nu eenmaal niet als je er onderdeel van uitmaakt, en dat was ik als publiek: onderdeel en deelgenoot.
    Dank ook voor hoe mild je reageerde op mijn rinkelende telefoon. Ik geloof er niets van dat je geen snedige reprimandes voor handen had, je koos er alleen voor deze niet te gebruiken. Ook dat is liefde

  47. Pieter schreef:

    Toch even een berichtje na de wat bevreemdende nabespreking gisteren. Ik ben het met je eens dat je geen lieve tekst hebt geschreven. Volgens mij is dat ook de reden dat hij ‘werkt’ (tot verbazing blijkbaar van de Kikkerdirecteur).

    De tekst maakte vooral zo’n indruk op mij omdat hij (ook) gaat over de tekortkomingen in het liefhebben en het verlies dat bij liefhebben hoort. De stomme series, de ruzies, de eindigheid en de dood. Tegelijkertijd open je daarbinnen een deur naar hoe het wel zou kunnen. Ik kan me voorstellen dat dat soms agressie opwekt (zoals bij Greg), maar ik denk niet dat het komt omdat de nieuwe mogelijkheden die je laat zien ‘lief’ zijn, maar eerder omdat ze angst inboezemen: je laten vallen, commitment, overgave.

    Maar het was niet alleen de tekst, ook de luchtigheid waarmee je speelde. In die zin ben ik blij dat ik de voorspelling nu pas zie: juist omdat het nu minder over jou en jouw ervaringen gaat, kon ik er mijn eigen sores in kwijt. Zoals je al zei: als mensen met je meehuilen, gaat dat vaak over henzelf. Daarmee deed de voorstelling precies wat jij ons aanraadde: wonden krijg je toch wel, je moet ze wel zorgvuldig schoonhouden. Jouw voorstelling droeg een beetje bij aan die catharsis.

    Succes met het vinden van een slot waar je tevreden over bent.

    Ow, en een ding nog: dankjewel.

  48. Martine schreef:

    Lieve Laura,

    Tijdens je voorstelling in Theater Kikker gisteravond kon ik alleen maar denken: ik ook van jou.

    Dank je wel en ga zo door. 🙂

    Liefs, Martine

  49. Annelies Coppieters schreef:

    In april zag ik “Liefhebben” in Dendermonde en begin deze maand “Wat (nu) nodig is” samen met Steve Aernauts in Gent. Zo inspirerend; de kleine zorgen die soms groot lijken en soms ook best wel groot zijn, smelten even weg en als ze na een paar dagen terug komen, bekijk je ze anders en lichter. Door jullie die jullie ding doen: speels, lief, zacht maar ook moedig en sterk. Het is fijn om zo geraakt te worden. Na beide voorstellingen wilde ik blijven zitten voor nog zeker 3 uren meer van dat. Er is nog zo veel te vertellen. Doe zo verder aub: Cultuur in zijn mooiste en lichtste jasje!

  50. Marko Krcevinac schreef:

    Net mogelijkheden gezien in Den Haag. Vond het echt een heel goede voorstelling. Slimme tekst, heel goed spel van beide acteurs. Ik denk dat ik nog een keertje ga.

  51. Bart schreef:

    Lieve Laura,
    Ik zag je voorstelling in Beveren zaterdag. Die heeft mij ontroerd, geboeid, verrijkt.
    Wist je dat je mooier werd naar mate de voorstelling vorderde? Praten over de liefde, je liefde en verdriet delen met een ander maakt een mooier mens van ons zo veel is wel duidelijk.
    Bedankt, Laura voor zoveel liefelijk inzicht en dat je die met ons wou delen.
    liefs terug

  52. Mia De Walsche schreef:

    Je voorstelling (26/11 Antwerpen) heeft op mij zo gewerkt dat ik ook alerter ben geworden voor blijken van liefde, ook in het gewone leven, niet alleen t.o. mijn partner, maar zelfs in het verkeer, een soort zachter worden van binnen, alsof mijn focus verplaatst is.
    Zoals we door een cursus schilderen gevoeliger kunnen worden voor kleuren, en door een cursus muziek gevoeliger voor klanken, zo kunnen we gevoeliger worden voor liefdevolle omgang met mensen en dingen, gewoon door onze aandacht daar naar toe te laten gaan, op een liefdevolle manier, i.p.v. op een manier die vooral zoekt naar bescherming en/of laten gelden van het eigen ik. Het is een keuze die je kunt maken; het vraagt creativiteit en wellicht ook moed. Maar als je de keuze maakt, komt creativiteit en moed daarmee mee, heb ik het gevoel…
    Dank je wel, Laura.

  53. Jan schreef:

    Dag Laura
    Wat een mooi gesprek deze week in de grote, betonnen zaal in Dilbeek. Ontroerend en grappig, zoals je zei, dat zijn de mooiste momenten.
    Gesprekken zoals onder de beste vrienden!
    Af en toe heb ik je iets teruggezegd op ons gesprek dinsdag, maar je leek me zo op jezelf bezig daar vooraan. Of misschien lag het aan mij, en zei ik het niet luid genoeg.
    In elk geval, zoals bij de beste vrienden, steeds welkom voor een kopje koffie/thee bij ons, als je in de buurt van Leuven. We zetten ons gesprek dan wel verder …

  54. Wilfried Luyten schreef:

    tijdens de voorstelling dacht ik met heel veel warmte aan zo veel mensen die ik zelf graag zie: mijn vrouw , die al wat ik schilder steeds mooi vindt, mijn kinderen die ik zo’n fijne mensen vind, mijn kleinkinderen, wanneer ze naar me toe lopen en ‘opa’ roepen, ik dacht aan warme en intieme momenten…Ik wil meer liefhebben.

  55. Lieven schreef:

    Zottegem, 20 november 2014. Dolron vertelde op eerder belerende wijze over haar zelf. Ze gebruikte daarbij geen technieken. Niet met haar stem, niet met haar lichaam, niet in de ruimte, niet met geluid of licht.
    Een goede tekst had iets kunnen redden maar ook die ontbrak. Dit was geen kunst, dit was geen filosofie, dit was cheap.

  56. Nicole De Smet schreef:

    Gisteravond in Zottegem, genoten, soms emotionele momenten daarna met een stille glimlach. Liefhebben…heeft zoveel betekenissen en ik heb bepaalde mensen zeer lief…misschien op verschillende manieren…maar ik heb lief
    Bedankt Laura om dit met ons te delen

  57. Danny schreef:

    Als ik rijk en jij onuitputtelijk was dan zou ik alle mensen van de wereld een ticketje kopen voor jou voorstelling. Mijn hart ging wijd open…

  58. Grace schreef:

    Intiem, echt, emotioneel intelligent, warm, ontmoeting, persoonlijk, nieuwsgierig…naar de persoon Laura. Allemaal termen die in mij opkwamen toen mij werd gevraagd wat ik er van vond. Ik vind deze voorstelling de moeite waard om vaker te kunnen horen. Eén van de 32 gasten op 17 november aan de Vrijhof in Enschede, was ik. Ik kan van je houden, zelfs als je praat 😉 Mooie gedachten, mooi weergegeven. Wens je alle goeds met je mooie buikje en het unieke kind dat je in je draagt en samen met je lief!

  59. simona schreef:

    gisteravond 7/11 in Corrosia “liefhebben” gezien,gehoord, gevoeld,….hartelijk dank!!
    Indertijd ook genoten van “wat nodig is”…kijk al weer uit naar wat er in de toekomst nog gaat komen.
    en.. ik wens laura c.s veel goeds voor de komende tijd.
    lieve groet

  60. Hans schreef:

    Zondagmiddag 26 oktober in Breda’s Chassé theater zag ik voor de eerste keer Laura Dolron met “liefhebben”.
    Zoveel invullingen voor het eerste gebod, geweldig!
    Jammer dat ik haar niet eerder kende. Ik ga haar volgen.
    Waarom kan zoiets niet één maal per jaar op de t.v.?
    Elke dag 1 minuut aan deze voorstelling denken maakt mijn leven nog beter.
    Dankjewel, Laura.

  61. Sophie schreef:

    Lieve Laura,

    Ik heb je voorstelling vorige week maandag gezien.
    Ik zit in mijn vierde jaar van de theaterdocent/theatermaker opleiding in Utrecht.
    Ik moet dit jaar een eindregie maken en mijn voorstelling gaat over de zoektocht naar liefde.
    Ik hou ervan als er in voorstellingen aan het einde alles afbrokkelt en niet meer goed komt, een beetje zwartgallig dus 😉
    Door jouw voorstelling ben ik serieus gaan twijfelen of ik mijn voorstelling niet positief wil laten eindigen. Echt waar!
    Dankjewel voor de mooie avond, met alle mooie anekdotes en ontroerende verhalen. Als mijn voorstelling speelt, ben je van harte uitgenodigd!

    Groetjes Sophie

  62. machiel schreef:

    was n gave avond afgelopen zaterdag. Heb je iets van een nieuwsbrief om op te hoogte te blijven?

  63. Anna schreef:

    Ben al langer fan, en weer verrast en ontroerd. Een echte vakvrouw! Gewaagd om zo’n pleidooi voor de liefde te houden, zeker aan het einde van de voorstelling. Wijze lessen blijven bij.
    Mooi om jouw ontwikkeling te zien.

  64. Tessa schreef:

    Dank voor de prachtige avond, waarbij weemoed en blijdschap hand in hand gingen.

  65. Frank schreef:

    Dankjewel voor de prachtige avond. Door de tranen heen gelachen..

  66. Willemijn schreef:

    Ik had nog nooit van je gehoord, maar zal je nu ook nooit meer vergeten. Ik zou het graag nog eens teruglezen allemaal, zoals je een goed boek elk jaar een keer uit de kast pakt en je verbaast hoe veel je al weer vergeten was. Dank je wel voor een prachtige avond in Utrecht!

  67. lies schreef:

    We hadden een mooie avond en genoten van ieder woord. Hier en daar een traan weggepinkt en niet alleen bij mij en mijn man. Ik zag herkenning en instemming bij degenen die voor ons zaten. ze kropen steeds dichter tegen elkaar aan. Vandaag zaten we nog na te genieten en zeiden dat we je tekst wel op papier wilden, want er kwam zoveel voorbij! Leve de liefde Laura en wat zal jullie kindje dat in overvloed gaan krijgen!

  68. Robbert schreef:

    Wat een prachtige avond heb je ons weer bezorgd! een juweeltje van een voorstelling.

  69. Jac schreef:

    Mijn man en ik stonden in de nes door onze tranen heen te lachen door wat je losmaakte bij ons met je woorden en je zijn, heel veel dank en heel veel liefde

  70. Katrien schreef:

    Je mailbox openen en helemaal van de andere kant van de wereld, van een goeie vriend wiens vader twee jaar geleden gestorven is bijgaande tekst van Schoenaerts Jr. mogen ontvangen, “dat is liefhebben” denk ik…http://www.demorgen.be/dm/nl/2908/film/article/detail/2068465/2014/09/27/Matthias-Schoenaerts-schrijft-ontroerende-brief-over-zijn-vader-Julien.dhtml

  71. Henk Broekhuizen schreef:

    Soms toch maar een intieme vraag stellen en doordringen.
    Vroeg mijn dochter laatst hoe het nu met haar huwelijk ging na een aantal jaren en of ze nog gelukkig waren. Na onze uitwisseling daarover vroeg ze “En jullie”. Dat doet goed, dat is liefde.

    Henk

  72. els dobbelaere schreef:

    lieve Laura , ik won twee ticketten via radio 1 … dus ik kwam jou opzoeken samen met een vriendin op woensdagavond .. ik had geluk , ik had die nacht vrijaf gekregen van mijn werk … zelden zo dankbaar geweest voor een extra nachtje ‘thuis’ .. mijn vriendin , collega vroedvrouw naast me , af en toe een traan laten rollen , dankbaar voor uw mooie woorden … we zagen jou na de voorstelling in het cafe van de vooruit .. ik heb me ingehouden om naar jou toe te stappen, u bleef maar in gesprek, eerst met Wim Helsen en toen met anderen .. en we wilden uw privacy niet schenden .. niettemin, ik stuurde jou dank en warmte .. we duimen voor een vlotte bevalling en een wolk van een baby .. we zijn zeker dat jullie baby in een warm nest terecht komt … liefde is overal aanwezig.. dank om het ons nog een keer te tonen zoenzoen els

  73. Muriel Kloek schreef:

    Hoi Laura,

    ik heb een show geschreven, een pop-opera en ga deze uitvoeren met een vrouwenband. 18 songs vertellen het verhaal van een jonge vrouw die losbreekt uit een moreel keurslijf.
    Er is inmiddels een heel capabel creatief team, de band is bijna compleet, eind october gaan we een paar opnames maken en ik ben nu op zoek naar een regisseur die de puntjes op de i wil gaan zetten. Zou je geïnteresseerd zijn? Je kan voor de look en feel even kijken op http://www.noresign.com. Ik hoop van je te horen!

    met vriendelijke groeten,
    Muriel

  74. Inge schreef:

    Liefde is… iemand aanraden om naar je voorstelling te gaan kijken, omdat die zo hartverwarmend, confronterend en puur is. Bedankt !

  75. Jore Gryphonar schreef:

    Liefde is … de tijd nemen om tijd te geven.

  76. Annemie schreef:

    Lieve Laura,
    Je voorstelling vanavond in de Vooruit heeft me heel erg geraakt. Al tijdens de voorstelling dacht ik: ik wil dit kunnen vasthouden, opnieuw kunnen horen, lezen, beleven, in alle rust, op mijn tempo… Een voorstelling is zo snel voorbij…
    Ook ik heb in mijn leven al veel liefgehad, ben liefgehad, heb liefde gezien. Ook ik heb veel verdriet gehad, ben gekwetst, heb een kindje verloren. Maar ik ben nog steeds een vat vol liefde.
    Ooit dacht ik dat iemand mijn vermogen om lief te hebben kapot gemaakt had. Hij had mij zo gekwetst, gebruikt, vernederd, dat ik dacht dit nooit meer te boven te kunnen komen. Niet dus – gelukkig maar!
    Ik heb in dit leven geleerd niet al mijn liefde (al mijn verwachtingen, eigenlijk) te focussen op één iemand. Zoals je ook in de voorstelling zei, niemand kan daaraan voldoen, niemand kan dit aan. En, nog belangrijker voor mij, ik laat ook niet meer toe dat ik iemands enige focus ben. Ik kan niet voldoen aan al iemands verwachtingen. Dan kan ik mezelf niet meer zijn. Dan kan ik geen liefde meer geven, want dan wordt die liefde genomen, opgeëist…
    Nu zoek ik dus mensen, omgevingen, situaties waar ik gewoon heel liefdevol kan zijn. Waar mensen vatbaar zijn voor een knuffel, wat hulp, een luisterend oor… En weet je wat? Het is besmettelijk! Het begon met een vriendin die ik een tijdje niet gezien had een knuffel te geven, toen zei iemand: ik wil ook wel zo’n knuffel, en nu begroeten we elkaar allemaal van de tango-school hartelijk, leggen we een pot samen om nog iets te drinken nadien, spreken we af om samen te gaan dansen of workshops te volgen. Iemand stelde voor om samen te gaan eten, waar ik jammer genoeg niet kan bij zijn…
    Ik heb ondertussen ook een tantra-meditatiegroep gevonden waar ik me veilig en geborgen voel. Ze aanvaarden me, ook al kom ik vaak te laat, en ze nemen niet wat ik niet kan geven.
    En ik heb een aantal vriend(inn)en en familieleden die samen met mij gegroeid zijn in dit proces. Mijn ouders zijn vroeg gestorven, maar de jongste broer van mijn moeder en zijn vrouw, met wie ik altijd al een goede band had, hebben die rol overgenomen. Zij zorgen mee voor mij en mijn broers, wij zorgen voor hun, en zij zijn grootouders voor onze kinderen.
    Mijn beste vriendin ken ik al sinds de kleuterklas. We zijn zo verschillend, zij zo nuchter en ik zo gevoelig, we blijven als zussen. Met onenigheid en discussies, maar altijd zo verbonden. Op één of andere manier slagen we er altijd in om sorry te zeggen en elkaar opnieuw te vinden.
    Mijn beste vriend ken ik ondertussen 25 jaar. Veel gevreeën, veel passionele gesprekken, hij sceptisch over mijn esoterische overtuigingen, ik afwerig tegenover zijn shamanistische experimenten, maar we blijven elkaar zien en inspireren (hoe melig dat ook klinkt). Onze binding heeft alle liefdesperikelen wederzijds doorstaan. En we blijven benieuwd naar elkaars pad.
    Een moeilijk punt blijft mijn kinderen – ik heb er ondertussen vier. Ik geef hun al mijn liefde, en ik krijg er zoveel voor terug, maar ik zie ook waar ze het moeilijk mee zullen/kunnen hebben. Dan is het voor mij moeilijk om los te laten, om hen hun eigen pad te laten zoeken. Om niet te zeggen hoe ze iets moeten aanpakken, om hen pijn en moeite te besparen. Mijn oudste is 18, bijna 19. Hij denkt dat hij het allemaal beter weet, houdt zich niet aan regels, is onlangs zwaar over mijn grenzen gegaan. Zo moeilijk om hem te laten weten dat ik hem nog altijd graag zie, maar dat hij niet over mijn grenzen mag gaan. Zo moeilijk om te zien en te laten gebeuren dat hij het zichzelf zo moeilijk maakt… Liefhebben is ook loslaten…
    Maar het blijft mij verbazen. We kruisen elkaars pad, als broer/zus, vriend(in), geliefde, familielid, toevallige passant, en we beïnvloeden elkaar. Het geeft onze levens een nieuwe wending, we nemen een stukje mee van elkaar.
    Ik wens je het allerbeste. Ik ga niet zo vaak naar voorstellingen, maar ik ben heel blij dat ik die van jou heb mogen meemaken. Dank je wel, lieve Laura.
    Veel liefs,
    Annemie

  77. Ira schreef:

    Gisterenavond zag ik de uiterst mooie voorstelling Liefhebben in Vooruit.
    Als een theatervoorstelling onder je vel kruipt als een wijze levensles die je opnieuw en opnieuw wil afspelen in je hoofd, dan is dat ook liefde. Vind ik. Bedankt Laura.

  78. Sarah schreef:

    Ik zag gisteren ‘Liefhebben’ in Vooruit. De tranen hebben een hele voorstelling lang over mijn wangen gerold en na afloop ben ik aan een hels tempo huiswaarts gefietst om mijn dochter te knuffelen. Deze ochtend lag er een lief briefje van mijn man op de ontbijttafel. Om maar te zeggen, je voorstelling heeft hier niemand in huis onberoerd gelaten. Wij sturen grote stromen liefde alle kanten op. Ook naar jou. Bedankt, bedankt, bedankt.

  79. Vanbergen Patrick schreef:

    Ik hou enorm van Kunst! alles voor de Kunst!
    Good Luck! Groetjes! Patrick

  80. Miranda schreef:

    Dank je wel voor je prachtige, ontroerende voorstelling! Hier een verhaal voor je archief!

    Op mijn bureau prijkt een borduurwerk van een kabouter. Mijn oma maakte deze kabouter in mijn eerste levensjaar, haar ogen moe en haar handen trillend na de plotselinge dood van haar zoon, mijn oom. Vaak maakte ze fouten en vastberaden na elke mislukte poging haalde ze het hele werk uit, en begon ze overnieuw, als een moderne Penelope. Uiteindelijk heeft ze de kabouter, met veel grotere steken dan oorspronkelijk de bedoeling, afgekregen voordat ze stierf in de nacht na mijn eerste verjaardag. De kabouter waakt nu over al mijn falen, en opnieuw beginnen..

  81. Nita Peetoom schreef:

    Lieve Laura, de nachtzoen gezien…ontroerend…en dubbel onroerend voor mij: eindelijk iemand die dat ontdekt en doorgeeft: door het verbannen van dood, misvormdheid, verdriet, ongeluk uit ons leven en onze samen-leving verbannen we ook de liefde. Daardoor is er volop ruimte voor uitstoting, afwijzing respectloosheid en wreedheid. Paradox: de jacht op geluk leidt tot vervreemding en liefdeloosheid. Xxxxx

  82. Romana vrede schreef:

    De nachtzoen is al een performance/tedlezinkje/liefdesbrief An sich.

  83. Annelies Doom schreef:

    Laura , wat ontroerend dat verhaal van je moeder en de dennetakjes , kreeg bijna tranen in mijn ogen . Prachtig dat je zo eerlijk over je verdriet bent. ik kom zeker kijken ben benieuwd xxxxx veel liefde naar jou

  84. Lemke Bakker schreef:

    Liefhebben…
    Ja graag!
    Wat fijne lieve Laura dat je terug bent na een jaar van stilte
    Je mag ons vertellen over liefhebben
    Je mag ons laten voelen hoe dat voelt
    Je mag naar ons kijken en ons laten kijken
    Je mag zwijgen en ons laten nadenken
    Leve Laura!
    Welkom terug!
    Liefs L

  85. Ans Numan schreef:

    Hallo Laura,
    Ik was op zoek naar de speellijst van ‘Ode aan de man’ Met mijn twee broers, 3 zonen, 3 kleinzonen en een echtgenoot was ik benieuwd naar wat jij over mannen te vertellen had. Maar ik begrijp, dat deze voorstelling is komen te vervallen en dat je even een time-out neemt. Lijkt me héél verstandig gezien de enorme produktie van de afgelopen jaren…. Kom lekker bij zou ik zeggen en we kijken uit naar je volgende programma. Misschien ga je ooit nog eens een voorstelling maken over de man…. Voorlopig zal ik het moeten doen met m’n eigen ervaringen…..;-)
    Hartelijke groeten van Ans Numan.

  86. Derk Jan schreef:

    Beste Laura,

    Ik heb gisteren genoten van de intieme, feestelijke avond in Frascati. Aangezien ik de hele week in het ziekenhuis werk en mij bezighoudt met de behandeling van kinderen met een aangeboren hartafwijking is het nodig inspiratie te blijven houden. Binnen een organisatie als een groot ziekenhuis is dat niet altijd eenvoudig. De avond van gisteren heeft mij weer een enorme stimulans gegeven om een “utopische” wereld na te streven. Ik ben blij dat er zoveel positieve mensen rondlopen.

    Nogmaals dankjewel voor je fantastische avond,

    Groeten,
    Derk Jan

  87. Ro Romijn schreef:

    goedenavond mevr. Dolron,
    Gisterenmiddag hoorde ik op de radio iets van uw “begrafenisvoorstelling niets dan goeds”
    Deze fragmenten vond ik erg mooi en spraken me erg aan.
    Mijn vraag is nu: is er ook een cd o.i.d te koop van één of meerdere voorstelling(en) met de begrafenisspeeches?
    Ik zou het heel mooi vinden om er nog eens heel rustig naar te kunnen luisteren (en nog eens, en nog eens….)
    Graag hoor ik van u,alvast dank.

  88. Rob schreef:

    Kom snel naar de achterhoek! Dan kom ik zeker kijken!

  89. Fischman schreef:

    Gisteren in Eekloo. bedankt, ik was ontroerd.
    het herhalen van die laatste zin vond ik sterk en grandioos. En nu beginnen we eraan!
    Clara

  90. frank brutsaert schreef:

    n.a.v. je intervieuw op radio klara:

    weg van de liefde
    voorbij elke horizon
    dichter bij elkaar

  91. Jan schreef:

    Laura
    Kom nog veel terug naar België.
    We houden van je!

  92. Katrien schreef:

    Bedankt voor jullie voorstelling gisteren! Ik heb er enorm van genoten! Het was heerlijk om het van zo dichtbij te mogen meemaken en het samenhorigheidsgevoel te mogen voelen! Bedankt voor jouw gedachten en weten met ons te delen! Het allerbeste!

  93. Nico van Hal schreef:

    Vandaag in Gouda jullie voorstelling met grote instemming gevolgd. Wat ons inderdaad rest is geloof, hoop en liefde en van deze drie de liefde het meest. Paulus schreef dat al. Wat een prachtige fijnzinnige boodschap die jullie ons hebben meegegeven. Dank. Veel dank.

  94. Anoniem schreef:

    Lieve Laura,

    Vol ontroering heb ik zitten luisteren naar je preek vanochtend. Ik was er erg door geraakt. Ik durfde je niet goed aan te spreken, maar wilde je toch nog bedanken. Dus nogmaals: dankje, Laura!
    Van het dappere meisje met de bril en het meisjeshandschrift.

  95. Marie-Noëlle schreef:

    Beste Laura,

    Sartre behoort tot mijn erfgoed (ik ben Frans geboren), en ik ben oprecht verrast dat zijn invloed zo ver over de grenzen reikt, zeker na zo veel jaren. En dan hem te confronteren met zijn “erfenis”. Dat is behoorlijk fijzinnig. Wat zou Sartre daadwerkelijk zeggen als hij nu ineens weer in ons midden stond? Misschien eerder ” Zie je wel” dan “Sorry”. Hoewel ik je in staat acht hem te laten bijdraaien. Dank hiervoor, ik heb nog een glimlach op mijn gezicht.

    Groet uit Haarlem

  96. Sonja schreef:

    Parel! Dat ben jij. Ze zeggen wel eens ‘geen parels voor de zwijnen’. Daar ben ik het niet mee eens en jij gelukkig ook niet. Jij geeft je parels kado en iedereen zal ze op zijn of haar manier ontvangen. Bij mij komen ze in ieder geval recht binnen en het steunt me enorm dat jij zo openlijk kwetsbaar durft te zijn en pleitbezorger bent van kwetsbaarheid, schoonheid etc. Mijn vriendin en ik hebben genoten gisteren van Sartre zegt sorry in Wormer. Ook complimenten aan Steve Aernouts, die ook geweldig was!!!

  97. Annemarie schreef:

    Met ogenschijnlijk gemak en gepassioneerde nonchalance biedt Sartre zijn excuses aan “het zwarte gat” , tussen aanhalingstekens. En natuurlijk is hard weglopen veel fijner dan naderen, Laura. De hersens zijn gekraakt, het stof is eraf geblazen. Ik wil jullie heel hartelijk danken voor deze mooie avond in Groene Engel in Oss

  98. lauravandolron schreef:

    Ha Ginette, stuur aub even een mailtje via ‘contact’

  99. Ginette Snijders (Zeist) schreef:

    Service club Quota Zeist (vrouwenserviceclub) wil avond organiseren voor leden en genodigden om geld in te zamelen voor ons project. Is het mogelijk dat een optreden kan worden afgesproken? Welke kosten zijn daaraan verbonden?

    Met vriendelijke groet,
    Ginette Snijders

  100. Johan De Keyser schreef:

    Dag Laura, eergisteren naar je laatste voorstelling in Antwerpen geweest. Je eerlijkheid heeft me tot tranens toe bewogen. Bedankt daarvoor. Het nodigt de mensen in je publiek uit om zich ook zo kwetsbaar, eerlijk en puur te durven tonen. Het zaait wel verwarring, en dat is een mooie toestand om nieuwe dingen (over jezelf) te ontdekken. Je hebt ook mij geïnspireerd. Bent benieuwd naar je ‘Sartre’. Tot binnenkort dus…

  101. Martin schreef:

    Na haar voorstelling in Rotterdam ben ik verkocht; ze heeft er weer een nieuwe klant erbij.

  102. Robbert schreef:

    Gisteren gefascineerd je mooie voorstelling in Frascati bijgewoond. Dank daarvoor!

  103. teije schreef:

    Tja, een mysterie ontkleden zou een mysterie kunnen worden, maar helaas. De gelaagdheid is te dun geworden. Dag 2012.

  104. Dick schreef:

    Gisteren (27/12) de oudejaarsconference 2012 van Laura bijgewoond in Den Haag. Wederom een sterke voorstelling. Omdat zij kwetsbaarheid en weerbaarheid op unieke wijze weet te combineren ontstaat een spanning die de toeschouwer van begin tot eind pakt.

  105. Peter schreef:

    Oudejaars conference gezien (late voorstelling in NT gebouw). Gelukkig een keer een voorstelling die niet grof is en voldoende stof tot nadenken biedt. We komen zeker terug voor Sartre.

  106. tom weeber schreef:

    dag laura
    19 dec echt een prachtige theateravond door jou in ins blau/leiden, je hebt echt een heel goede vorm voor jezelf gevonden!
    als ik voor de try out toch iets mag zeggen: smoking is prima maar zorg dattie perfect zit zowel broek als jasje; en in elk geval géén bruine laarzen eronder: zwart en glim voor de pumps, veel succes en tot de volgende keer

  107. Vera schreef:

    Lieve Laura, gisteravond heb ik je gezien in de Verkadefabriek met de oudejaarsconference die duidelijk bij veel mensen verwarring teweeg bracht. Door jouw kwetsbare kant te laten zien en de maskers af te zetten kwam ik ook bij die verwarring, mijn eigen kwetsbaarheid, onvolmaaktheid. Wat fijn, dankjewel daarvoor. het leuke van verwarring is dat als je ernaar durft te kijken je een seconde van het inzicht af zit. Jammer dat ik je na afloop wel heb aangesproken maar niet even heb omhelst. Bij deze dus. Prachtige voorstelling !

  108. Bob Koedijker schreef:

    Dag Laura,

    bij toeval zie ik de herhaling van kunststof en zie jou en Koos P aan tafel zitten. Eerlijk gezegd heb ik nog nooit van je gehoord; maar dat ligt meer aan mij dan aan jou. Wat me ‘greep’ was je opmerking over Jozef van de Berg. ‘ooit’ heb ik een voorstelling van hem bijgewoond, wat bijzonder veel indruk op mij maakte; maar vrij snel daarna verdween hij uit beeld. Jij weet meer van hem? Ik zou om die reden graag contact met je hebben.

    Groet

    Bob Koedijker

  109. annabel schreef:

    dag laura,

    enkele weken geleden zag ik jouw voorstelling in het kaaitheater in brussel. een paar dagen erna zag ik een tentoonstelling over romy schneider. je lijkt een beetje op haar. waarvoor ik hier typ, ik vond het een lastige voorstelling, het waren er 2. de eerste over iemand moet het doen irriteerde me soms echt. omdat het niet duidelijk is in hoeverre je speelt. ben je echt met het vliegtuig naar tibet gegaan? dan vind ik niet dat je jezelf erover schuldig moet voelen. je hebt gewoon een keuze gemaakt die niet ecologisch is maar daardoor ben je geen slecht mens. of over sojamelk hoef je je ook niet te schamen. toevallig had ik een vriend meegenomen die zich vaak nihilistisch kan opstellen. toen je vertelde over het feestje dat idealisten de losers zijn en nihilisten de geile bokken, keek ik zijn kant uit. hij lag te slapen.
    ik had het gevoel dat je soms wat zelfmedelijden had? en daarom vind ik het eerlijk gezegd wat verontrustend dat er zoveel mensen zijn die het fantastisch vonden. of is dat net de bedoeling?
    ik wil je hiermee niet kwetsen want waarschijnlijk verwar ik jouw personage met echte personen. waardoor ik er waarschijnlijk helemaal ingeluisd ben haha. veel geluk met je verdere voorstellingen. groetjes annabel

  110. ann schreef:

    Dag Laura,
    Ik wilde eigenlijk graag naar “Sartre zegt sorry” gaan kijken. Ik vind namelijk ook dat Sartre hoognodig eens sorry mag zeggen. Ik wilde graag weten of jij dat voor ongeveer dezelfde redenen vindt, als ik. Maar goed, de voorstelling was reeds in de voorverkoop compleet uitverkocht, vandaar dan maar kaartjes gekocht voor “iemand moet het doen”. Ik had graag de moed gehad om uw hand te komen vasthouden, maar durfde dat toch niet. Doen sommige mensen dat? En hoe voelt u zich dan?

    Groeten,
    Ann

  111. Tessa C. schreef:

    Dag Laura,
    Ik had veel over je gehoord en gelezen. Ik ben er vanavond speciaal voor uit Nijmegen gekomen, en het was het meer dan waard! Indrukwekkende voorstelling, met stof tot nadenken. Dank !

  112. Petra schreef:

    Geraakt door ‘Wat nodig is”. Verliefd op jullie alle 3, maar dat is misschien weer iets te werelds uitgedrukt: )

  113. Ybel Pronk schreef:

    Zaterdag avond 19 mei j.l. zag en hoorde ik je voorstel(ling) in Frascati: Iemand moet het doen.In de Griffioen j.l.januari voor het eerst Laura ontmoet:Wat nodig is. Het is inderdaad nodig wat je doet en je doet het. Eerlijk, weg van de buitenkant, een spiegel wordt ons op een milde wijze voorgehouden, nieuwe ideeen gegeven.
    A.s. woensdag weer naar Frascati, nu voor de sorry zeggende Sartre. Ik heb een dringende vraag. Kan jullie spreken langzamer gaan? Ik mis door het snelle spreken zoveel van wat jullie brengen. Mijn oren zijn niet zo gewillig meer, op de eerste rij zitten is absoluut nodig voor mij, maar dan nog blijkt dat ik veel mis.Ik wil zo graag niets missen van al dat nieuwe. Langzamer spreken zal zeker helpen, dan maar wat later naar huis. Veel liefs, Ybel.

  114. Hein schreef:

    Ik riep ooit, na je voorstelling “Wat nodig is”, hard door het applaus heen “Jullie zijn lief!”
    Ik wil alleen maar zeggen dat ik het er nog warm van krijg als is er aan terugdenk, maar het nog steeds meen.

    Dank.

  115. Jos schreef:

    Hoi Laura,

    Kan niet veel meer zeggen dan dat ik je stand up inspiration performance heb gezien en… het raakte me. Mooi.

    Het beste!

  116. yvonne schreef:

    lieve laura
    sinds ‘lieg ik soms’ heb ik bijna al je voorstellingen gezien en elke keer als ik je zie word ik weer evenveel geraakt. daarom kom ik ook steeds weer. zo goed als jij je voelt als je speelt, zo goed voel ik me als ik naar je luister, en daarna. ik zou zo graag je teksten lezen, of je voorstellingen thuis opnieuw kunnen zien op dvd, die je vast niet hebt. ook gisteravond weer, na ‘wat nodig is’. wat weer een heerlijke teksten. het voelt altijd overdreven om je na een voorstelling persoonlijk te vertellen hoe ik het vond. zo uniek ben ik niet, dat weet ik inmiddels, een illusie armer, heerlijk. toch wil ik het je graag laten weten (dan maar publiekelijk waar ik helemaal niet van houd). en wie weet kom ik er zo achter hoe ik je mooie woorden kan nalezen of zien. tot de volgende keer. Yvonne

  117. Lou Verhage schreef:

    Laura, wat wat dat weer een mooi stuk. Wat speelde die Ariane goed en ik herkende er zo Laura in. Je hebt iets moois geschreven en Ariane heeft het heel goed verwoord.Groet

  118. Manon schreef:

    Diepe dank aan Laura, Oscar en Steve: wat voelt het aanwezig zijn bij jullie avond toch o zo natuurlijk en verbonden ..alsof we dat al waren voordat we onze monologen begonnen te mompelen… merci 😉 (Seems? no not seems…it IS….)…constateerdegisterenavond in Antwerpen bij afloop met een glimlach dat mijn lichaam het liefst stil wilde blijven,maar dat mijn gedachten mij probeerde overtuigen om mijn respect te tonen via applaudiseren (het werd een half-om-half op de eerste rij, maar mijn hart geeft nog steeds een staande ovatie)
    Liefs Manon

  119. leen schreef:

    Beste laura,
    ik vind het zo fijn dat je precies maakt wat er nu nodig is, in ieder geval wat ik nodig heb. je spreekt mijn angsten en twijfels uit over het leven en ook waar ik tegen beter weten nog in geloof: dat het allemaal toch nog zin heeft dat we er zijn. haha! de verdwaalde mens vindt zichzelf een beetje terug bij jou.
    dat is toch het mooiste wat je kunt geven met kunst!

    liefs Leen

  120. Leny schreef:

    “Wat nodig is”: de titel kan niet juister dan zo. Een mooie avond. Hat applaus had wat mij betreft óók stil mogen zijn….

  121. Yves schreef:

    Beste Laura,

    Ik ben Yves uit Antwerpen. We ontmoetten elkaar gisteren even na de voorstelling van Sartre zegt sorry in de Arenberg. Al waar ik onder zware invloed van jouw mooie en vooral ware woorden, en een korte nacht in een woelige tijd, jou om de tekst van het stuk vroeg. Ik moest je schrijven, zei je. Bij deze. Ik ben niet zo bondig. Ik heb geen twitter. Beeld je ook maar veel handgebaren in.

    Het gebeurt niet vaak dat ik de moed heb om na een voorstelling de makers te feliciteren, al weet ik hoe hartverwarmend complimenten van vreemden kunnen zijn. Je zei in het stuk dat we geen stappen terug moeten nemen, maar juist dichter bij elkaar moeten komen. Het gebeurt ook niet vaak dat ik door een toneelstuk tot tranen toe bewogen wordt. Sterker nog, ik kan me eigenlijk niet herinneren ooit eerder tijdens een toneelstuk gehuild te hebben. Dat was tijdens het stuk waarin je tegelijkertijd het huwelijk deconstrueerde en tegelijkertijd er voor wilde gaan. Tevergeefs. Ik kan me tijdens een toneelstuk, hoe briljant ik ook dit vind, nooit volledig op enkel het stuk concentreren. Tijdens dat stuk beeldde ik me in dat ik die monoloog als toespraak op mijn huwelijk zou vertellen. Dat lijkt me een mooi plan. Ik zal je uitnodigen.

    Ik behoor net als jij tot wat men het idealistische type noemt. Ik heb nooit erg van die term ‘idealisme’ of ‘engagement’ gehouden. Het doet me denken aan missionarissen. Tegelijkertijd impliceert het alsof het gewoon een gevoel of bezigheid is die wat evenwaardig is aan kleiduifschieten. Zoals elke familie zijn zatte oom heeft, heeft elke familie vast zijn sympathieke utopist, een goedgelovige.
    Als iemand zegt dat hij of zij niet met politiek bezig is, dan is dat hetzelfde alsof ie beweert dat ie nooit naar toilet gaat. Al besef ik dat constipatie een wijd verspreid euvel is. Desalniettemin, vind ik en ik vind dat niet alleen, dat onze menselijke persoonlijkheid zo veel verder dan produceren en consumeren. Ik geloof in het beeld van een complete mens. Een beeld dat niet kan herleid worden tot arbeid en de dingen die hij bezit. De mens is meer dan een homo economicus maar ook iemand die ieder facet van zijn mens-zijn moet kunnen ontplooien. Intellectueel, cultureel, artistiek, sociaal, politiek, enzovoort enzoverder. Als de mens wordt herleid tot werk, zoals vandaag gebeurt, is hij eigenlijk geen mens meer.
    Maar ja in tijden waar aanhalingstekens het grote verhaal zijn, is politiek niet het onderwerp waarmee je scoort op feestjes. Tenzij om alles af te breken. Anders ben je een utopist.

    Zo werden ook degenen die vroeger voor gelijke burgerrechten, algemeen stemrecht voor mannnen en vrouwen, pensioenen, afschaffing van kinderarbeid, 8h werkdagen of een verenigd Europa zonder oorlog streefden, ook wat zuchtend bekeken. Voor de zelfverklaarde realisten van toen waren zij ook naïevelingen of utopisten.

    Ken je het boek de ééndimensionele mens van Marcuse? Dat was in de jaren 1960 vrij invloedrijk. Volgens hem wordt de maatschappelijke orde niet meer door de arbeidersklasse gecontesteerd. De meerderheid van de mensen leeft in relatieve welstand. De behoeften zouden volledig door het kapitalisme bepaald en dus ingevuld worden. Zijn driften worden ingevuld door massa(status)consumptie. In de jaren 1960 waren dat dan de auto en televisie, nu zijn dat diensten op de markt die zich juist tegen het loutere materialisme kanten in de vorm van culinaire geneugten, wellnessweekendjes door trendwatchers met te dure brillen, de ervaringeconomie wordt genoemd. Terwijl geluk toch iets is dat onverwacht komt als bijproduct van iets anders en vrijheid iets anders is dan onbeperkte keuzestress.

    Zolang de grote meerderheid vervreemd blijft van de doelstellingen en regeling van zijn werk, van waar zijn voedsel vandaan komt, van de natuur, van zijn medemensen, zullen alle zelfhulpboeken tevergeefs zijn, vrees ik. Want Marcuse hangt een wat rooskleurig beeld op van de westerse overvloedeconomieën. Ik denk dat er wél heel veel mensen fundamenteel ontevreden zijn met de gang van zaken. Vele mensen kunnen het zelf gewoon helemaal niet meer aan. Het probleem is dat mensen zich gewoon geen ‘andere wereld’ meer kunnen inbeelden en het daarom maar allemaal tot persoonlijke verantwoordelijkheid herleiden of de schuld op de moslims, de Walen, de Grieken of de babyboomers willen steken. Daarom knikte ik zeer hard toen Sartre zei dat iedereen zich politiek moeten engageren, i.p.v. op de bank bij psychiaters te liggen. Wie zegt dat er geen grote verhalen meer zijn, beperkt zich tot een bijrol in de stationsroman van het neoliberalisme dat van de ander Ik heb dan ook , de hel wil maken. Ik heb veel geknikt gisteren.

    Maar zie mij hier tegelijkertijd weer grote woorden verkondigen en tegelijkertijd soms wel bang te zijn als er ’s nachts een Marrokaan op me afstapt, vooral met mijn eigen navel bezig te zijn, soms met een boog rond zwervers lopen, schuldig voelen over vliegtuiguitstoot. Ook de zoöon politikon is één al contradictie.

    Ik las op je website dat je Douglas Coupland, Bill Hicks,Woody Allen en Lars Von Trier tot je belangrijkste inspiratiebronnen rekent. Dat verklaart waarom ik zo veel geknikt heb gisteren. Ik zou zo dezelfde namen kunnen opnoemen. Zeker Douglas Coupland heeft me meer veranderd of beïnvloedt dan sommige van mijn dichte naasten en hij zegt toch net als jou, dat ons leven iets moet betekenen, een verhaal moet hebben. Verhalen van individuen die in een wereld vol aanhalingstekens waar de scheidingswereld tussen fictie en werkelijkheid vager wordt en onze emotionele levenswereld volledig is doordrongen van popcultuur. Hij is ook gewoon keigrappig. Net als jij trouwens.

    Ik besef dat ik hier eigenlijk weer veel te veel omwegen gebruik om te vragen of ik de tekst van Sartre zegt Sorry mag lezen. Ik kijk er erg naar uit om je weer te zien in de Arenberg in april. Dan hoop ik ook dat we langer kunnen praten. Veel succes met je volgende voorstellingen.

    Ondertussen zal ik de laatste regel van Abbey Road in gedachten houden.

    Warme groeten, veel liefde, weinig afwijzingen,

    Yves John P

  122. daniel schut schreef:

    Ik las dat je stand up filosoof bent. Wat een leuke term!

  123. Leonie Joosting Bunk schreef:

    Had tot een maand geleden nog nooit van je gehoord. Twee voorstellingen verder – ‘Wat nodig is’ en de Oudejaarsconference heb ik het gevoel dat ik je al jaren ken. Op zoek naar die laag onder de snelheid van alle dag – dat wat blijft, de tijdgeest die langzaam transformeert. Dank je wel voor je prachtige voorstellingen.

  124. Lies Hildebrand schreef:

    Ach Laura, ik was, toen jij klein was en ook later toen je in Maastricht was, een vriendin van je grootmoeder, die je leven zo intensief volgde en daarvan verslag deed aan haar vriendinnen. Ik heb geen voorstelling van je gezien, maar volg je successen in de pers. Steeds denk ik weer: “Wat zou Aadje trots op haar kleindochter geweest zijn! Wat jammer dat ze deze grote successen niet meer heeft beleefd”
    Een beetje raar, omdat dit zo in het openbaar te schrijven, maar ik weet niet, hoe je anders te bereiken.
    Ga moedig voort
    Lies

  125. Ingrid schreef:

    Beste Laura,
    Ik heb veel voorstellingen van jou gezien; en vond ze allemaal bijzonder, maar ben er al weer veel van vergeten. Ik vroeg me af hoe dit komt en realiseer me dat ik bij jouw voorstellingen (een) plaatje(s)mis als kapstok voor mijn herinneringen (zoals in het Geheugenpaleis; Joshua Foer). De discipline uit ‘Wat nodig is’ probeer ik nu dus maar vast te houden…

  126. Carel Alphenaar schreef:

    Beste Laura,
    Zou je gelegenheid en zin hebben een keer op te treden in de IJ-salon? We zouden graag een performance van je hebben op zaterdagmiddag 20 januari 2013, ja, tweeduizenddertien. De IJ-salon is een initiatief van de aanvoerder van de altviolen van het Concertgebouworkest in het Muziekgebouw aan ’t IJ. De concerten worden goed bezocht. Mijn taak is het voor een dramatisch moment te zorgen in het concert, dat vaak belicht wordt door Gé Wegmans. Wij wilden jou vragen en toen bleek dat je al eerder door iuemand van het orkest was gestrikt. Ik ben zo opdringerig omdat ik, als je ja zegt, het graag in de seizoensfolder wil hebben. Zou je me willen bellen of mailen= alph@xs4all.nl of 06 51 45 40 45.Bij voorbaat dank voor de moeite, Een hartelijke groet van Carel Alphenaar

  127. Ruben schreef:

    Niets wist ik over dit stuk, Wat nodig is, nu denk ik iets meer te weten, wat soms nodig is. Aanrader!

  128. Mara schreef:

    Ik heb genoten van “wat nodig is”. Heel erg mooi. Dank jullie wel.

  129. Gerard Giezeman schreef:

    Na de eerste voorstelling van Laura (was dat: Iemand moet het doen?) was ik geheel verkocht. Dat bleef zo na Sartre zegt sorry. Afgezet tegen deze hoge verwachting viel Wat nodig is mij een beetje tegen Voor mij als nuchtere bijna tachtigjarige had het een te hoog “je bent goed zoals je bent”-gehalte.
    Maar…

  130. Hans Kemper schreef:

    Ik vond vanavond in Tilburg een geweldige voorstelling; ingetogen en rustgevend Nederlandstalig toneel, echt een unicum. Aanrader. Bedankt voor deze zeer prettige ontspannende ervaring vanavond. Ga zo door, Hans

  131. David schreef:

    Beste Laura (en Oscar),

    Had jullie graag individueel een mailtje gestuurd, maar op deze manier komt het ook wel door.
    Gisteren heb ik jullie samen in Frascati gezien. Het was alsof er twee spiegels op het podium stonden (en ik ben vast niet de enige die dit denkt). Ik ben nog nooit zo positief geconfronteerd als gisteren. Dank!
    Loop nog steeds met een sereen gevoel in mijn lichaam en een lichte grijns op mijn gezicht.

    Jullie zijn geweldig.

  132. Joep schreef:

    Dankjewel voor “Wat nodig is”.

    Ik zou jullie alle drie wel mee naar huis willen nemen om elke avond weer deze voorstelling te kunnen zien, zo mooi vond ik het.

    Groeten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Laat een berichtje achter

Laat een berichtje achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwsbrief