Voorstellingen

De Nieuwe Laura

Een ode aan kwetsbaarheid, een ontroerende en grappige viering van mens-zijn

De Nieuwe Laura komt er hoe dan ook. Mét of zonder lockdown en mét live publiek, veel of weinig

Perspremière: 16 t/m 20 februari, Frascati Amsterdam – op uitnodiging van Laura
Première: zodra het kan, als de theaters opengaan, Frascati Amsterdam
Theatertour: zodra het kan t/m de zomer 2021

“De lente gaat sowieso door, en mijn première ook. Kleiner en intiemer misschien, minder waardevol? Zeker niet.”

Wat er ook gebeurt naar aanleiding van de persconferentie op 2 februari, op 18 februari speelt De Nieuwe Laura in Frascati. Het liefst voor dertig man maar met even veel liefde voor één essentieel persoon per dag. In tijden van crisis blijkt de behoefte aan persoonlijke, integere en troostende bespiegelingen groter dan ooit schrijft de Theaterkrant over het werk van Laura. En dat is wat Laura biedt. Ze kijkt vooruit en terug en geniet van wat ze ziet.

Op 18 februari gaat De Nieuwe Laura in première, live met waarschijnlijk weinig publiek. Máár… op de dag dat het weer mag staat De Nieuwe Laura in Frascati. Sowieso. Als Late night voorstelling, na wat er dan ook gepland staat. De Nieuwe Laura komt zodra het mag!

Als we nog niet naar het theater mogen gaat Laura 1-op-1 voorstellingen spelen in haar premièreweek voor diegene die van essentieel belang zijn in deze veranderende wereld: de journalisten.

“Nog nooit maakte ik een stuk waarvan ik niet weet wanneer het speelt voor mijn publiek, zonder druk of telefoontjes met de vraag “hoeveel bossen bloemen wil je op de première?” Ik moet zeggen het werkt geweldig. De lockdown geeft me lef. In de rust en de ruimte die de pandemie ons geeft schrijf ik met plezier en liefde een voorstelling over theater en de echte wereld.

Het zou een kritiek worden op theater, het werd een ode. Aan niet essentiële dingen die van belang zijn, aan de plekken waar je even pauze kunt nemen, aan de mensen die je doen denken “let maar niet op mij”… aan het publiek, aan het woord EN.

Mijn werk gaat altijd over je verzoenen met het niet weten. Dus ik laat me door wat onzekerheid niet tegenhouden. Wat er ook gebeurt naar aanleiding van de persconferentie op 2 februari, op 18 februari speel ik De Nieuwe Laura in Frascati. Het liefst voor dertig man maar met even veel liefde voor één essentieel persoon per dag. Voor de ex-heroïne verslaafde waar ik het stuk voor schreef, voor de recensent waar ik bang voor was maar sinds ik voor een bende schreeuwende TBS-ers speelde niet meer. Voor een ic-verpleegster die even niet meer kan.

EINDE PERSBERICHT

Laura van Dolron omarmt imperfectie met nieuwe stand-up philosophy voorstelling

Ze is er … de nieuwe Laura. De nieuwe Laura breekt met een oude gewoonte, haar perfectionisme.

Laura zoekt op het podium naar het onaffe, naar rafelige randen en gouden invallen. Ze neemt het risico om het fout te doen, omdat zij gelooft dat ons verlangen om het goed te doen er voor zorgt dat depressies en burn-outs zo rijk gezaaid zijn. Zij gelooft dat we elkaar met opgepoetste insta foto’s en #lovemylife het leven onmogelijk maken. De Nieuwe Laura is een ode aan de kwetsbaarheid, een ontroerende en grappige viering van mens-zijn, waardoor je niet kan wachten om er een rommeltje van te maken, in tijden waarin toch alles anders loopt dan je dacht.

Laura omarmt de imperfectie door iedere avond opnieuw met lege handen de vloer op te gaan om iets te maken wat er nog niet is.

Zij vroeg mensen die haar inspireren om verrassingen achter te laten op het podium, spirituele spiekbrieven, een doosje met muziek en voor elke voorstelling een kado, zo is ze solo maar niet alleen. 

Iedere avond een verse voorstelling. Iedere avond een nieuwe Laura.

Foto: Lars van den Brink

Credits:

Tekst en performance: Laura van Dolron en eventuele gasten. Spiekbrieven: Willem de Wolf Soundtrack: Frank van Kasteren en Wilko Sterke  Decor van cadeau’s: Wikke en Marloes Licht: Gé Wegman Techniek: Saskia Koenders

Deze voorstelling wordt mede mogelijk gemaakt het NORMA Fonds en Fonds Podiumkunsten.

Publicaties over "De Nieuwe Laura"

  • e-tcetera.be – Plaats ruimen voor het ‘en’

    ‘Op zoek naar een beetje eigenliefde, een beetje zelfvervulling. Op zoek naar vergeving, naar mildheid.’ 

    Lees hier de recensie online

    Lees verder

  • Recensie: De Standaard – ‘Voor iedereen die pijn lijdt’

    ‘Laura van Dolron toch de vrouw is die meer dan eender welke comedian of cabaretier met beide voeten in de complexe werkelijkheid staat. Daar is volgens haar alles even belangrijk, van de kleinste gebaren en fijnste gevoelens.’

    Lees hier de recensie in De Standaard

     

     

    Lees verder

  • KnackFocus: ‘De wereld zachter maken, is haar missie’

    Deze enge journalist is altijd benieuwd naar vers werk van de eigenzinnige, bloedeerlijke Laura van Dolron die in haar theaterwerk haar leven tegen het licht van enkele spots houdt en er vermakelijke en rakende inzichten in herkent waar elk mens wat mee kan.’ 

    ‘Het theater dat van Dolron brengt, is een genre op zich. Speciaal ontworpen decors, kostuums, meesterlijke belichting of een imposant fictief verhaal: je hoeft er niet naar te zoeken. Zij gebruikt haar leven als springplank om het over het leven te hebben.’ 

    ‘Ze staat op de planken in de kleren die ze die dag wil dragen, met de thee die ze op dat moment wil drinken en legt, kwetsbaar eerlijk, via haar eigen leven , haar vinger op de wonde van de buitenwereld waar vrouwen het slachtoffer zijn van besparende mannen, waar mensen hun pijn trachten te negeren in de plaats van er even rustig bij stil te staan, waar angst te fel en vriendelijkheid te weinig regeert. ‘

    Lees hier de recensie op KnackFocus.be

    Of lees de recensie hier als PDF op onze website

     

    Lees verder

  • Het Parool – Nieuwe Laura biedt intieme pauzeplek

    Ze geeft persoonlijke aandacht, aan ons, de toeschouwers en aan de uitzonderlijke mensen waar Van Dolron emotioneel over praat. Zoals de man die een drugsverslaving had en die ze betrok bij een eerdere voorstelling, bijvoorbeeld. Die ‘echte’ mensen, die heeft het theater nodig, zegt zij.

    Lees hier de hele recensie in Het Parool

    of lees hier de PDF op op onze website

    Lees verder

  • Met het Oog op Morgen

    Laura van Dolron speelde haar nieuwe voorstelling alvast voor één recensent per dag

    Theatermaker Laura van Dolron beleefde afgelopen week de première van haar stuk ‘De Nieuwe Laura’. Ze mocht voor slechts twee mensen per keer spelen, en legt vanavond uit waarom ze dat dan toch wilde.

    Luister hier het fragment waar Coen Verbraak Laura interviewt

    Lees verder

  • ‘Ongemeen scherp geformuleerde en genereuze observaties.’

    Theaterkrant over ‘De Nieuwe Laura’: “De kleine bezetting past Van Dolron als geen ander. Ook nu is ze meester in het spelen met de regels van het spel, besteedt ze veel aandacht aan de gevoeligheid van het moment en laat ze de spanning over de paradoxale natuur van haar optreden openlijk toe.”

    Lees hier de hele recensie

    Lees verder

  • Trouw- Laura van Dolron staat voor een éénkoppig publiek ★★★★

    Trouw over ‘De Nieuwe Laura’….Thema van de performance is de verhouding tussen theater en de wereld erbuiten. Via ogenschijnlijk lukrake anekdotes over optredens in tbs-klinieken, kritiek van collega’s of gedachten over een begrip als less is more. De manier waarop deze Laura het verschil tussen ‘Laura-werk en Laura-privé’ bepeinst, maakt je des te meer bewust van elkaar, ­elkaars relatie en professie. Het in onafgemaakte zinnetjes praten, het langs de neus weg van de ene naar de volgende associatie verspringen, wekt de indruk dat ze improviseert. Toch is de tekst volledig uitgeschreven. Dat is het knappe van haar presentatie.

    Achteloos tot doordenkertjes over eigen werk en privé

    De Nieuwe Laura is tevens een terugblik. Vaak gebracht als een haarzelf verrassend inzicht in eerdere ervaringen. Zo verleidt Van Dolron jouw brein haast achteloos tot doordenkertjes over eigen werk en privé. En zo wordt het alleen-zijn zomaar een samenzijn. Die gewaarwording zal de toekomstige toeschouwer op de theatertour, zodra dat weer mag, missen. Het fysieke samen zal dat vergoeden.”

    Lees hier de de hele recensie

    Lees verder

  • Een zoektocht, met de nodige omwegen en doodlopende weggetjes, naar de waarde van theater. Die zit hem volgens haar in eerlijkheid

    De Volkskrant over ‘De Nieuwe Laura’:

    ‘Wat een verademing, om na ruim twee maanden afwezigheid weer in het donker van een theaterzaal te zitten. Om een echt levend mens te zien spelen. Om haar schoenen te horen piepen op de grond. Om soms naar haar afgezakte sokjes te kijken en niet naar datgene wat een cameraman toevallig interessant vindt.

    …….

    Van Dolrons verhaal is dan ook geen stellig betoog. Het is een zoektocht, met de nodige omwegen en doodlopende weggetjes, naar de waarde van theater. Die zit hem volgens haar in eerlijkheid.

    …….

    Van Dolrons zoektocht naar de essentie van theater is misschien niet heel opzienbarend, maar door de vele, mooie anekdotes die ze vertelt, wel hartverwarmend. En dat is precies wat twee man publiek nu nodig hebben. Of straks, zodra het kan, dertig man, of hoeveel mensen er dan ook per avond naar een theater mogen afreizen om even door Laura van Dolron te worden aangekeken.

    Lees verder

  • Hou je in, wees professioneel

    Ik prijs me gelukkig met de anderhalvemetermaatregel, anders was het denkbaar dat ik Van Dolron in de armen zou vliegen – en ik ken haar niet eens persoonlijk. En er is nog iets, ik moet vaak huilen van haar shows. Dat moet nu niet gebeuren, dat is gênant als je een one-woman bent. 

    Lees hier de column van Joyce Roodnat in NRC

     

    Lees verder

Nieuwsbrief