Voorstellingen

De Nieuwe Laura

Een ode aan kwetsbaarheid, een ontroerende en grappige viering van mens-zijn

Theatertournee De Nieuwe Laura

Tourdata: van 9 juni t/m 14 juli 2021

Na een memorabele pre-première reeks in een gekraakt Frascati, waarin van Dolron één-op-één voorstellingen speelde voor diegene die van essentieel belang zijn in deze veranderende wereld: de journalisten, komt De Nieuwe Laura naar uw theater vanaf 9 juni!

“Nooit eerder voor zo weinig publiek gespeeld in de première week en nooit zo veel persaandacht gehad. Liever had ik volle zalen maar dit was beter dan niets…VEEEEL beter.”

 

In de luwte van de lockdown heeft Laura van Dolron een nieuwe voorstelling ge-maakt De Nieuwe Laura. Wat een kritiek aan theater moest worden, werd een ode aan de sector.

De Nieuwe Laura is een onnadrukkelijk feministisch pamflet, een midlife pauze, een afscheids-voorstelling en een overzichtstentoonstelling. Ja allemaal ja!

“…in de rust en de ruimte die de pandemie ons geeft schreef ik met plezier en liefde een voorstel-ling over theater en de echte wereld. Hoe meer ik dacht dat de voorstelling niet door zou gaan hoe meer plezier ik kreeg in het maken. Elke dag dat ik niet gebeld werd met de vraag “hoeveel bossen bloemen wil je op de première…?” werd het beter. Het is een liefdesverklaring aan niet essentiële dingen die van belang zijn, aan de plekken waar je even pauze kunt nemen, aan de mensen die je doen denken “let maar niet op mij”… aan het publiek en en en.. een viering van het woord EN.”

★★★★★ Hartverwarmend | Vincent Kouters [Volkskrant]

‘De Nieuwe Laura is een zoektocht, met de nodige omwegen en doodlopende weggetjes, naar de waarde van theater. Misschien niet heel opzienbarend, maar door de vele, mooie anekdoten die ze vertelt, wel hartverwarmend.’

 

★★★★★ Doordenkertjes | Hanny Alkema [Trouw]

‘Van Dolron verleidt jouw brein achteloos tot doordenkertjes over eigen werk en privé.’

 

★Keuze van de criticus★ Meesterverteller en het meisje | Fransien van der Putt [Theaterkrant]

‘Ongemeen scherp geformuleerde en genereuze observaties. Ook nu is ze meester in het spelen met de regels van het spel, besteedt ze veel aandacht aan de gevoeligheid van het moment en laat ze de spanning over de paradoxale natuur van haar optreden openlijk toe.’

 

Intieme pauzeplek | .…..[Parool]

‘Nieuwe Laura biedt intieme pauzeplek.’

 

★★★★★ Wauw. | Els van Steenberghe [Focus.Knack.BE]

‘Het theater dat van Dolron brengt, is een genre op zich. Speciaal ontworpen decors, kostuums, meesterlijke belichting of een imposant of fictief verhaal: je hoeft er niet naar te zoeken. Zij ge-bruikt haar leven als springplank om het over het leven te hebben.’

 

Uitpuilende zalen| Herien Wensink [Volkskrant]

‘..haar nieuwe voorstelling? Die speelt ze straks alsnog, voor iedereen die maar wil. In uitpuilende zalen, hoop ik.’

 

Warm bad| Harpers Bazaar

‘De Nieuwe Laura is een gewaagde set, maar ook slim, bleek al snel toen er ruimschoots over haar geschreven werd.’

 

●●●●● weerstand en instemming | Ron Rijghard [NRC]

‘In De nieuwe Laura roept Van Dolron weerstand en instemming op. Het is ‘en-en’, de levenshou-ding die ze zelf propageert. Met een positieve balans.’

 

Meesterverteller | Joyce Roodnat [NRC Column]

‘Ik prijs me gelukkig met de anderhalvemetermaatregel, anders was het denkbaar dat ik Van Dol-ron in de armen zou vliegen – en ik ken haar niet eens persoonlijk. En er is nog iets, ik moet vaak huilen van haar shows. Dat moet nu niet gebeuren, dat is gênant als je een one-woman bent.’

 

Laura maakt altijd theater voor mij alleen, zo voelt dat althans | Hein Janssen [op Facebook]

‘Of er nou 1, 2, 30 of 150 mensen zitten – Laura maakt altijd theater voor mij alleen, zo voelt dat althans. Ik zweefde dus weg van de werkelijkheid en leerde over het nut en onnut van applaus, de rol van de toeschouwer, de soms wezenloze blik van poezen, de beslotenheid van het theater ver-sus de echte wereld. En nog veel meer.’

 

In de beperking toont zich de meester| Esther Kouters [Telegraaf]

‘Via één-op-één voorstellingen terug naar gevulde zalen. In de beperking toont zich de meester.’

 

Applaus | Evelyne Coussens [e-tcetera.be]

‘Theatermaker Laura van Dolron liet zich nooit, en laat zich ook nu niet voor één gat vangen. Melig wordt Van Dolron soms, slim blijft ze altijd, en door de ingenieuze tekstconstructie blijft het opzet van De Nieuwe Laura tot het eind aangenaam onzeker.Weet je, De Nieuwe Laura is gewoon de oude, in goede doen. Genadevolle stilte. Applaus.’

EINDE PERSBERICHT

Foto: Lars van den Brink

Credits:

Tekst en performance: Laura van Dolron. Techniek: Saskia Koenders

Zakelijk leiding en verkoop: Theaterzaken Via Rudolphi

Deze voorstelling wordt mede mogelijk gemaakt het NORMA Fonds en Fonds Podiumkunsten.

Publicaties over "De Nieuwe Laura"

  • e-tcetera.be – Plaats ruimen voor het ‘en’

    ‘Op zoek naar een beetje eigenliefde, een beetje zelfvervulling. Op zoek naar vergeving, naar mildheid.’ 

    Lees hier de recensie online

    Lees verder

  • Recensie: De Standaard – ‘Voor iedereen die pijn lijdt’

    ‘Laura van Dolron toch de vrouw is die meer dan eender welke comedian of cabaretier met beide voeten in de complexe werkelijkheid staat. Daar is volgens haar alles even belangrijk, van de kleinste gebaren en fijnste gevoelens.’

    Lees hier de recensie in De Standaard

     

     

    Lees verder

  • KnackFocus: ‘De wereld zachter maken, is haar missie’

    Deze enge journalist is altijd benieuwd naar vers werk van de eigenzinnige, bloedeerlijke Laura van Dolron die in haar theaterwerk haar leven tegen het licht van enkele spots houdt en er vermakelijke en rakende inzichten in herkent waar elk mens wat mee kan.’ 

    ‘Het theater dat van Dolron brengt, is een genre op zich. Speciaal ontworpen decors, kostuums, meesterlijke belichting of een imposant fictief verhaal: je hoeft er niet naar te zoeken. Zij gebruikt haar leven als springplank om het over het leven te hebben.’ 

    ‘Ze staat op de planken in de kleren die ze die dag wil dragen, met de thee die ze op dat moment wil drinken en legt, kwetsbaar eerlijk, via haar eigen leven , haar vinger op de wonde van de buitenwereld waar vrouwen het slachtoffer zijn van besparende mannen, waar mensen hun pijn trachten te negeren in de plaats van er even rustig bij stil te staan, waar angst te fel en vriendelijkheid te weinig regeert. ‘

    Lees hier de recensie op KnackFocus.be

    Of lees de recensie hier als PDF op onze website

     

    Lees verder

  • Het Parool – Nieuwe Laura biedt intieme pauzeplek

    Ze geeft persoonlijke aandacht, aan ons, de toeschouwers en aan de uitzonderlijke mensen waar Van Dolron emotioneel over praat. Zoals de man die een drugsverslaving had en die ze betrok bij een eerdere voorstelling, bijvoorbeeld. Die ‘echte’ mensen, die heeft het theater nodig, zegt zij.

    Lees hier de hele recensie in Het Parool

    of lees hier de PDF op op onze website

    Lees verder

  • Met het Oog op Morgen

    Laura van Dolron speelde haar nieuwe voorstelling alvast voor één recensent per dag

    Theatermaker Laura van Dolron beleefde afgelopen week de première van haar stuk ‘De Nieuwe Laura’. Ze mocht voor slechts twee mensen per keer spelen, en legt vanavond uit waarom ze dat dan toch wilde.

    Luister hier het fragment waar Coen Verbraak Laura interviewt

    Lees verder

  • ‘Ongemeen scherp geformuleerde en genereuze observaties.’

    Theaterkrant over ‘De Nieuwe Laura’: “De kleine bezetting past Van Dolron als geen ander. Ook nu is ze meester in het spelen met de regels van het spel, besteedt ze veel aandacht aan de gevoeligheid van het moment en laat ze de spanning over de paradoxale natuur van haar optreden openlijk toe.”

    Lees hier de hele recensie

    Lees verder

  • Trouw- Laura van Dolron staat voor een éénkoppig publiek ★★★★

    Trouw over ‘De Nieuwe Laura’….Thema van de performance is de verhouding tussen theater en de wereld erbuiten. Via ogenschijnlijk lukrake anekdotes over optredens in tbs-klinieken, kritiek van collega’s of gedachten over een begrip als less is more. De manier waarop deze Laura het verschil tussen ‘Laura-werk en Laura-privé’ bepeinst, maakt je des te meer bewust van elkaar, ­elkaars relatie en professie. Het in onafgemaakte zinnetjes praten, het langs de neus weg van de ene naar de volgende associatie verspringen, wekt de indruk dat ze improviseert. Toch is de tekst volledig uitgeschreven. Dat is het knappe van haar presentatie.

    Achteloos tot doordenkertjes over eigen werk en privé

    De Nieuwe Laura is tevens een terugblik. Vaak gebracht als een haarzelf verrassend inzicht in eerdere ervaringen. Zo verleidt Van Dolron jouw brein haast achteloos tot doordenkertjes over eigen werk en privé. En zo wordt het alleen-zijn zomaar een samenzijn. Die gewaarwording zal de toekomstige toeschouwer op de theatertour, zodra dat weer mag, missen. Het fysieke samen zal dat vergoeden.”

    Lees hier de de hele recensie

    Lees verder

  • Een zoektocht, met de nodige omwegen en doodlopende weggetjes, naar de waarde van theater. Die zit hem volgens haar in eerlijkheid

    De Volkskrant over ‘De Nieuwe Laura’:

    ‘Wat een verademing, om na ruim twee maanden afwezigheid weer in het donker van een theaterzaal te zitten. Om een echt levend mens te zien spelen. Om haar schoenen te horen piepen op de grond. Om soms naar haar afgezakte sokjes te kijken en niet naar datgene wat een cameraman toevallig interessant vindt.

    …….

    Van Dolrons verhaal is dan ook geen stellig betoog. Het is een zoektocht, met de nodige omwegen en doodlopende weggetjes, naar de waarde van theater. Die zit hem volgens haar in eerlijkheid.

    …….

    Van Dolrons zoektocht naar de essentie van theater is misschien niet heel opzienbarend, maar door de vele, mooie anekdotes die ze vertelt, wel hartverwarmend. En dat is precies wat twee man publiek nu nodig hebben. Of straks, zodra het kan, dertig man, of hoeveel mensen er dan ook per avond naar een theater mogen afreizen om even door Laura van Dolron te worden aangekeken.

    Lees verder

  • Hou je in, wees professioneel

    Ik prijs me gelukkig met de anderhalvemetermaatregel, anders was het denkbaar dat ik Van Dolron in de armen zou vliegen – en ik ken haar niet eens persoonlijk. En er is nog iets, ik moet vaak huilen van haar shows. Dat moet nu niet gebeuren, dat is gênant als je een one-woman bent. 

    Lees hier de column van Joyce Roodnat in NRC

     

    Lees verder

Nieuwsbrief